Ingeklemd tussen de Tyrrheense zee in het westen en de Apennijnen in het oosten ligt de regio Lazio. Eén der oudste gebieden van Italië met een 60.000 jaar durende 'beschaving' met Rome als episch centrum voor cultuur, geschiedenis en religie. Circa 7.000 voor Christus bloeide in het noorden de Etruskische cultuur. Het zuiden werd door onder meer de Latini bewoond, waar Lazio haar naamgeving aan dankt. De dichter Vergilius beschrijft hoe de Trojaanse held Aeneas in Lazio landde om er met de dochter van de koning der Latini te trouwen. Uit dit huwelijk zouden Romulus en Remus zijn geboren, die op hun beurt, na in een rieten mand in de rivier de Tiber te zijn gegooid, werden opgevoed door een wolvin,  de Lupa Capitolina. Na een broedertwist over wie de stad zou gaan regeren en wiens naam het zou dragen, vermoordde Romulus zijn broer Remus. En zo geschiedde Rome en de Romeinen, die op hun beurt de Etruskische cultuur onder de voet liepen. Aquaducten vanuit de nabijgelegen bergen werden aangelegd om de eerste wereldstad van schoon drink- en badwater te voorzien.

Rome. Zoals gememoreerd: wereldstad, centrum van kunst, cultuur, geschiedenis en religie met de ministaat Vaticaanstad met het pauselijk paleis, de Sixtijnse kapel en de majestueuze Sint Pieter. Open lucht museum vooral met Romeinse (Pantheon, Colosseum, Forum Romanum, circus Maximus) en Renaissance bouwwerken (Spaanse trappen, piazza Navona, Trevi fontein en vele beeldhouw en bouwwerken meer).

Lazio is meer dan Rome. Een geaccidenteerd gebied met vulkanische achtergrond waardoor hier geslaagd landbouw wordt gepleegd. Prehistorische vulkanische activiteit in Lazio zorgde niet alleen voor vele meren maar ook voor hoge rotsformaties. Deze staan als pilaren in het landschap. Op de rotsformaties werden al snel onneembare dorpen gebouwd. Deze bijzondere dorpen zijn kenmerkend voor Lazio. Civita di Bagno is het mooiste exemplaar. De dorpen zijn klein en zijn nog nauwelijks bewoond, maar prachtig om te zien.

De vruchtbare bodem van Lazio is ideaal voor fruit, olijf- en notenbomen. Deze producten vormen dan ook basisingrediënten voor streekgerechten. In de kuststreek van Lazio staan vongole, mosselen en inktvis vaak op het menu. In de beboste bergen wild zwijn. Ook de artisjok is niet weg te denken uit de keuken van Lazio. In de regio worden verschillende soorten wijnen geproduceerd. De bekendste zijn de Est! di Montefrascione en de Frascati. Rome zweert bij de wijn van zijn' Colli Albani: de witte frascati. Vroeger mild, ietsje droog, maar sinds moderne wijntechnieken ineens een fruitige, ronduit harmonische wijn. Ook 'spaghetti van de kolenbrander' werd geboren in de Romeinse keuken. De spaghetti wordt 'al dente' gekookt en aan uitgebakken buikspek (of kinnebak) toegevoegd. Met losgeklopt ei, geraspte Pecorino en Parmezaanse kaas.

Bron: Website ANWB: vakantie in Lazio

In oktober 2008 kondigt Lance Armstrong zijn terugkeer in de wielersport aan. Voor het eerst zal hij aan de Giro d'Italia meedoen. Al in de eerste bergritten wordt duidelijk dat de ouder geworden Armstrong nog flink wat werk te doen heeft om competitief aan de Tour van dat jaar mee te doen. Al in de vijfde etappe met finish op Alpe di Siusi geeft de Raborus Denis Mensjov zijn visitekaartje af met etappewinst. Het roze gaat naar Danilo di Luca. In het verloop van de Giro blijken beiden gewaagd aan elkaar te zijn. De immer zwijgzame Rus wint de individuele tijdrit met start in Sestri Levante en neemt het leiderstricot over van de Abruzees. Als deze de laatste bergrit met finish op de legendarische Blockhaus wint en wat seconden op de Rus terugpakt, belooft het vuurwerk op de slotetappe in Rome te worden. Een individuele tijdrit. Duidelijk in het voordeel van Mensjov. Als de top twintig van start gaat, begint het te regenen in Rome. De Romeinse kasseien worden tot een schaatsbaan omgetoverd. Di Luca die twee minuten voor Mensjov start zet hem direct onder druk, maar halverwege de rit blijkt de stoicijnse Rus het plecht in zijn voordeel te lijken te beslechten. Met nog een dikke kilometer voor de finish draait Mensjov het laatste rechte stuk op. Niets lijkt hem van de eindoverwinning af te kunnen houden. In de verte ziet hij het spandoek bij het indrukwekkende Colosseum hangen. Plots slipt zijn voorwiel weg. De ploeggenoten die al lang hoog en droog in de Rabobus gespannen voor de televisie hangen, springen op. Dit kan toch niet waar zijn! De ploegleiderswagen stopt abrupt. Mecanicien Vincent Hendrik staat al met een nieuwe fiets bij de verbouwereerde Rus, brengt hem direct op gang, waardoor Mensjov én Rabobank de Giro d'Italia winnen. 

Na de finish gooit de altijd rustige Rus alle emoties eruit. Naderhand verklaart hij: “Natuurlijk waren mijn twee zeges in de Vuelta ook mooi, maar deze is toch wel heel bijzonder. Het deelnemersveld was hier heel erg sterk. Deze overwinning is absoluut de mooiste. Na de val was ik in een trance en had geen tijd om na te denken. Via mijn ploegleider kreeg ik te horen dat het verschil met Di Luca erg groot was. Ik wilde mijn fiets pakken van de grond, maar mijn mecanicien stond al naast me met een nieuwe fiets.”  Di Luca wordt in eerste instantie als de nummer twee en Franco Pellizotti als nummer drie gehuldigd, maar blijken achteraf EPO (Di Luca) dan wel verkeerde bloedwaardes (Pellizotti) te hebben. Ze verliezen hiermee hun podiumplaatsen, welke door Sastre en Basso worden overgenomen. Uit onderzoek rondom het Oostenrijkse dopingschandaal van Humanplasma blijkt dat ook Mensjov gedurende zijn carrière niet schoon te hebben gereden. Zijn overwinning in de ronde van Italië 2009 staat heden ter dage nog immer ter discussie, maar blijft vooralsnog de eindwinnaar (en laat het zo ook maar blijven: Roberto Delvecchio).