Liguria
LIGURIA
La Collista della Liguria
22. La Cipressa (234 m)
23. Madonna della Guardia (804 m)
24. Passo del Bocco (956 m)
25. Passo del Faiallo (1061 m)
26. Poggio di San Remo (162 m)
Liguria - in het noordwesten van Italië - ligt geklemd tussen Toscane/Emilia Romagna en Frankrijk. Het is na Molise en Valle d'Aosta de kleinste regio. De gehele zuidgrens van La Spezia via Genua naar de Franse grens grenst aan de Ligurische Zee. Met haar zandstranden is Liguria een enorme toeristische trekpleister en wordt de Italiaanse Rivièra genoemd. Het meest westelijke deel tot aan de Franse grens heet de Bloemenrivièra (Riviera dei Fiori). Het klimaat in de smalle regio is in de winter mild (8-10) graden en 's zomers warm. De hoofdstad is Genua.
Zoals zo veel gebieden in Italië kent ook Liguria een aantal Unesco werelderfgoed gebieden. De Cinque Terre bestaat uit vijf dorpjes langs de Italiaanse kust vlak bij La Spezia in Ligurië in Italië: Monterosso al Mare, Vernazza, Corniglia, Manarola en Riomaggiore. De dorpen zijn in 1997 opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het gebied langs de steile kust is slechts te voet, met de fiets of per trein te bereiken.
Portofino is een kleine Italiaanse plaats aan de Italiaanse Rivièra, in de provincie Genua. Het haventje van Portofino wordt gezien als een van de mooiste aan de Middellandse Zee. De stad zou zijn gesticht door de Romeinen met de naam Portus Delphini, of stad van de dolfijnen, vanwege de grote aantallen dolfijnen die de Golf bevolkten. Het bergachtige schiereiland waarop Portofino gelegen is heeft de status van regionaal natuurpark. De Monte di Portofino is met zijn 612 meter de hoogste top. In 1954 werd in de nabijgelegen baai van San Fruttuoso een Christusbeeld op zeventien meter diepte in zee geplaatst. Dit beeld werd de Christus van de diepte genoemd en diende ter bescherming van de vissers en de duikers.
Genua is van oudsher een zeer belangrijke havenplaats. Het is de grootste havenstad van Italië en na Marseille de grootste aan de Middellandse Zee. Ook tijdens de Romeinse tijd vervulde Genua dezelfde belangrijke taak. In de elfde eeuw werd de republiek Genua gesticht en leidde tot grote bloei. De republiek was een grote concurrent van Venetië. Met de neergang van het Byzantijnse Rijk einde vijftiende eeuw trad het grote verval in. In 1451 werd de beroemdste inwoner van de stad geboren: Christoffel Columbus. De Via Garibaldi, voorheen Strada Nuova, is een hoofdstraat in het historische centrum van de Italiaanse stad Genua. De straat is sinds 1882 vernoemd naar Giuseppe Garibaldi.
De straat, 250 meter lang, staat bekend om de vele 16e-eeuwse paleizen, die de meest vermogende families van de Republiek Genua hier bouwden. Het is de belangrijkste van de strade nuove van het werelderfgoed Le Strade Nuove en het systeem van de Palazzi dei Rolli.
Waar de Karnische Alpen de oostgrens van Italië aangeven, zijn de Ligurische Alpen de westgrens en lijken rechtstreeks uit de Ligurische Zee het vasteland omhoog te rijzen. Het Parco Regionale Alta Valle Pesio e Tanaro is het grootste natuurpark.
Wielrennen in Liguria: van de lente naar de dood
Het wielerseizoen kent een vast verloop met eerst warm draaien in warme oorden, vervolgens zet men voorzichtig wiel aan wal in Zuid-Europa, waarna eind februari ook het koude noorden - als het leven in dit deel van Europa nog een smeulend vuur van aangestoken open haarden is - middels De Omloop in gang wordt geschoten. Vervolgens rijdt men zich middels Parijs-Nice of de Tirreno-Adriatico in vorm voor de grote klassiekers: Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik. De grote rondes volgen. De grote afsluiting is het wereldkampioenschap en Ronde van Lombardije als laatste van de vijf klassieke wielermonumenten. Openen en sluiten in Italië. Lente en herfst. Bloei en doodgaan. Ruim 300 kilometer scheiden tussen Milaan en de Ligurische kustplaats San Remo. Het weer immer onvoorspelbaar. De koers daarentegen nimmer, maar boeiend vanaf de beklimming van de Cipressa naar het tussenstuk tot aan de Poggio de San Remo. De afdaling langs kassen en meestal sprinten in San Remo met een belg als recordhouder. Merckx bracht het tot zeven overwinningen in het voorjaar. De Primavera - zoals Milaan-San Remo wordt genoemd - gaat over tot de warmte van het voorjaar.
Tijd voor de Giro d'Italia. Op 9 mei 2011, de derde etappe, is gedoemd een sprintetappe te worden. Als het peloton met nog enkele kilometers voor de boeg de passo del Bocco afdaalt, blijft de trapper van de belg Wouter Weylandt achter een stenen muurtje hangen. De vlaming blijft roerloos achter op het Ligurische asfalt. De hulp komt snel op gang, maar blijkt te laat. De met rugnummer 108 gestarte Weylandt overlijdt. Een vervroegde herfst maakt zich meester van het teneergeslagen en verslagen peloton. Ter nagedachtenis aan de goedlachse vlaming wordt het rugnummer 108 nimmer meer in de Giro gedragen. De volgende dag wordt de etappe geneutraliseerd van start tot finish en rijden zijn ploeggenoten samen met zijn beste vriend Tyler Farrar over de betekenisloze witte kalklijn die normaal finish is.
