Umbria, het land van Franciscus van Assisi - de heilig verklaarde en stichter van de orde der Franciscaner monniken, is een heuvelachtige regio begroeid met vooral wijn- en olijfgaarden. Ook wordt er tarwe, suikerbieten, tabak en zonnebloemen verbouwd. De regio bevindt zich in centraal Italië, in de vallei van de rivier de Tiber met het stuwmeer Lago di Corbara. Umbria, ook wel het groene hart van Italië genoemd, is de enige regio in de Laars zonder kuststrook. Het heeft een zacht mediterraan klimaat, zodat de zomers droog en zonnig zijn. Umbria grenst in het westen aan Toscane (Trasimeense Meer), in het oosten aan Marche en de Apennijnen en in het zuiden aan Lazio. Umbria wordt gekenmerkt door oude ommuurde heuvelstadjes met steile straatjes die getuigen van een rijke cultuurgeschiedenis. De hoofdstad van de regio is Perugia. De regio bestaat uit twee provincies: Perugia en Terni.

De regio is genoemd naar de Umbri, een stam die zich in de regio vestigde in de 6e eeuw v.Chr.. Hun taal was het Umbrisch, een Italische taal die verwant is aan het Latijn. De Etruskisch-Romeinse periode en de Middeleeuwen vormen het hoogtepunt uit de Umbrische geschiedenis. De steden groeiden uit tot vorstendommen die de omliggende gebieden overheersten.

Umbrië biedt al duizenden jaren een goede thuis aan de wijnbouw door de goede blootstelling aan de zon en de kleiachtige kalkstenen bodemstructuur. Voor rode kwaliteitswijn is vooral de Sangiovese- en de Sagrantino-druif van belang, terwijl witte wijn vooral van Grechetto- en Malvasia-druiven wordt gemaakt.

De bezienswaardigheden bestaan in Umbrië voornamelijk uit Romeinse en Etruskische overblijfselen, middeleeuwse stadjes, religieuze kunstschatten en spectaculair natuurschoon. De twee verdiepingen tellende Basilica di San Francesco, de gotische kathedraal in Orvieto, de Romeinse tempels en wegen en de Etruskische grafkamers zorgen voor een ruim aanbod aan culturele bezienswaardigheden. In de Cascata delle Marmore komen cultuur en natuur samen bij een prachtige waterval. De Romeinen legden deze aan om de rivier de Velino en de omliggende moerassen te beheersen. Klooster Eremo delle Carceri ligt in het duizendjarig groen van bejaarde eiken bij Assisi. Het beschermt de grot waar de heilige Franciscus zich terugtrok om zijn stoffelijkheid zoveel mogelijk uit te bannen. Palazzo dei Consoli is een gotisch pronkstuk en ligt wondermooi in de oude bovenstad van het betoverende Gubbio. De kunstmatige waterval Cascata delle Marmore is door de Romeinen aangelegd.

Ofschoon Gino Bartali - Ponte a Ema, 18 juli 1914 - op en top Toscaan is, heeft zijn lang verzwegen verleden alles met Umbria te maken. In 1936 en 1937 wint hij de Giro d'Italia en in 1938 bij zijn eerste deelname de Tour de France. Dan doen de oorlog en Coppi hun intrede. De laatste wint als knecht van Bartali de Giro van 1940. Na de oorlog zal Bartali nog een keer Giro (1946) en Tour (1948) winnen. De laatste overwinning is door Benjo Maso prachtig beschreven in zijn boek: wij waren allemaal goden.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog bood Bartali, op verzoek van Paus Pius XII, in het geheim hulp aan Joodse onderduikers, die zich schuil hielden in een klooster in Assisi. Voor Bartali een uitgelezen mogelijkheid om zijn intense afkeer van de fascisten te tonen én lange trainingstochten naar hartje Umbria te ondernemen. Vanuit zijn Toscaanse woonplaats Ponte a Ema trok hij door velden, heuvels, door weer en wind naar het Umbriaanse hart - het klooster van Assisi, vernoemd naar de heiligverklaarde Franciscus van Assisi. Bartali smokkelde onder meer documenten mee in het frame van zijn fiets. Nadat hij werd opgepakt en drie maanden lang werd verhoord en gemarteld, besloot hij zijn vrouw en kind onder te brengen op een geheime locatie. Volgens de Italiaanse staat was hij betrokken bij het redden van 800 Joden. Hij ontving daarvoor een hoge Italiaanse onderscheiding. „Aan Onze Lieve Vrouw heb ik beloofd dat ik alles voor het goede zou doen, omdat ik alles doe in Haar naam. En zij was zo voorkomend om mij niet slecht te maken." 

Ook Umbria heeft zijn eigen wielergeschiedenis met de in 1991 ter ziele gegane Giro dell'Umbria. In 1910 werd deze eendagswedstrijd voor het eerst gereden met de onbekende Alfredo Tibiletti als winnaar. De eveneens onbekende Edoardo Rocchi is in 1991 de laatste winnaar. Er staan weinig grote namen op de erelijst, behalve die dan van Francesco Moser die deze wedstrijd vijf maal op zijn imposante erelijst heeft bijgeschreven.